De virtualisatiemarkt is veranderd. Wat betekent dat voor CIO’s en IT-managers?
Virtualisatie is jarenlang een stabiele pijler geweest binnen het datacenter. De keuzes waren duidelijk, de markt voorspelbaar en de technologie “af”. Die periode ligt echter achter ons.
De virtualisatiemarkt is fundamenteel in beweging na de overname van VMware door Broadcom en de gevolgen die dat heeft voor ondermeer licenties en prijsstructuur. Dat dwingt CIO’s en IT-managers om opnieuw na te denken over strategische keuzes die lange tijd vanzelfsprekend waren. De aanleiding is niet primair technologisch, maar economisch en strategisch.
De keuzes van VMware als kantelpunt
VMware was jarenlang de de-facto standaard voor enterprise-virtualisatie. Niet omdat het de enige optie was, maar omdat het een volwassen, betrouwbaar en rijk ecosysteem bood. Veel IT-architecturen, operationele processen en skills zijn hierop gebouwd.
De recente veranderingen in het VMware-landschap, met name rond licentiemodellen, bundeling van functionaliteiten en prijsstructuren, hebben die vanzelfsprekendheid doorbroken. Voor veel organisaties is virtualisatie plots geen “commodity” meer, maar een kostenpost die onder een vergrootglas ligt.
Het gevolg: als CIO’s en IT-managers moet je je vandaag opnieuw een aantal vragen stellen:
· Wat betalen we vandaag écht voor onze virtualisatielaag?
· Welke functionaliteit gebruiken we effectief?
· Hoe groot is onze afhankelijkheid van één leverancier?
· En vooral: ondersteunt deze keuze nog onzebredere IT-strategie?
Dit verklaart waarom steeds meer organisaties actiefalternatieven evalueren.
Van technologiekeuze naar strategische beslissing
Waar de keuze voor een hypervisor vroeger vooral technisch werd benaderd, is ze vandaag onmiskenbaar strategisch. Virtualisatie raakt aan:
- Kostenstructuur (CAPEX vs OPEX, voorspelbaarheid)
- Risicobeheer (vendor lock-in, roadmap-afhankelijkheid)
- Operationele flexibiliteit (integratie met cloud, containers, automatisering)
- Future-proof zijn van je IT-omgeving
Het debat gaat dus minder over features en meer over controle, wendbaarheid en schaalbaarheid op lange termijn.
Open-source alternatieven winnen terrein
In dat kader krijgen open-source platformen zoals Proxmox steeds meer aandacht. Niet omdat ze “nieuw” zijn, maar omdat hun waardepropositie vandaag beter aansluit bij de vragen die decision makers stellen.
Belangrijke redenen waarom organisaties deze richting verkennen:
- Transparanter kostenmodel zonder per-core of feature-gebonden licenties
- Functionele volledigheid: clustering, high availability, software-defined storage en netwerkbeheer in één platform
- Architecturale vrijheid: brede ondersteuning van storage- en netwerktechnologieën
- Integratie met moderne IT-concepten zoals containers, automatisering en API-gedreven beheer
Voor veel IT-verantwoordelijken is dit geen ideologische keuze voor open source, maar een rationele herweging van waarde versus kosten en risico.
Wat betekent dit concreet voor CIO’s en IT-managers?
1. Virtualisatie is geen vanzelfsprekendheid meer
De tijd dat virtualisatie “onder de radar” bleef, is voorbij. De huidige impact op budgetten en strategische afhankelijkheden maakt het een onderwerp op managementniveau.
2. Herarchitecturering wordt een reële optie
Organisaties bekijken niet alleen alternatieve platformen, maar ook hun totale infrastructuurarchitectuur: eenvoudiger, meer modulair en beter afgestemd op hybride cloudmodellen.
3. Operationele continuïteit blijft cruciaal
Hoewel kosten en flexibiliteit belangrijke drijfveren zijn, blijven stabiliteit, performantie en ondersteuning doorslaggevend. Migratie- en transitie-scenario’s moeten daarom gecontroleerd en gefaseerd gebeuren.
4. Interne skills versus externe expertise
Niet elke IT-organisatie wil of kan diepgaande platformkennis binnen het eigen team blijven ontwikkelen. Managed services en strategische partners worden daardoor belangrijker als verlengstuk van het interne team.
Conclusie: herpositionering van een kernlaag
De virtualisatielaag was jarenlang een stabiel fundament waar weinig strategische aandacht naartoe ging. Vandaag is dat fundamenteel veranderd. De kernvraag is niet welk platform “het beste” is, maar welk platform, en in het verlengde welk samenwerkingsmodel, het best aansluit bij de lange termijn-doelstellingen van de organisatie. Virtualisatie is opnieuw een strategische bouwsteen geworden.